عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩ - سؤر و حكم آن

سؤر[١]و حكم آن‌

سؤر داراى دو حكم است كه ذيلا بيان مى‌شوند:

الف: سؤر از نظر طهارت و نجاست و كراهت تابع حيوانى است كه با آن ملاقات نموده‌ [٢] .

ب: سؤر پاره‌اى از حيوانات مكروه بوده كه ذيلا بيان مى‌شوند:

١- سؤر جلّال‌ [٣] .

٢- سور حيوان مردارخوار مشروط به اينكه موضع ملاقات‌ [٤] از نجاست خالى باشد.

٣- سؤر حائضى كه متّهم است از نجاسات اجتناب ندارد.

٤- سؤر قاطر.

٥- سؤر الاغ.

٦- سؤر موش.

٧- سؤر مار.

٨- سؤر ولد الزنا. [٥]

[١] سؤر عبارت است از آب قليلى كه جسم حيوان با آن ملاقات كرده باشد.

[٢] بنابراين سور الاغ مكروه است زيرا خوردن گوشتش كراهت دارد و سؤر سگ نجس و حرام است زيرا جسم سگ نجس مى‌باشد.

[٣] مقصود از جلّال (بتشديد لام) حيوانى است كه صرفا از عذره و نجاست انسان تغذيه نموده و بواسطه آن در بدنش گوشت روئيده و استخوانهايش محكم گرديده است.

[٤] يعنى موضع ملاقات حيوان با نجاست كه دهانش باشد از نجاست پاك باشد.

[٥] بعضى فرموده‌اند: مقصود سؤر ولد الزنا پيش از بلوغ يا بعد از آن و پس از اظهار اسلام مى‌باشد و در غير اين صورت نجس است.